تاریخ امروزگی هنر و تحلیل تاریخ اساطیری اسقاط شده سپر و شمشیر و روزگار سپری شده فلز و تاویل جدید از دنیای مردگان در جهت رسیدن به ساختار بصری پوسیده ای که امروز ما را مدرن می نمایاند، بسیار پیچیده است.
پیچیده از این لحاظ که ما بسوگ فقدان اثراتی از ماده نشسته ایم که خود این مواد روزگاری مردمانی را در غم از دست دادن نوستالژیشان داغدار نموده است (دیزی سفال، شانه چوبی و اروسی نقش در نقش).

مطالعه در گورستان احتیاج به ورق زدن سنگ قبرها ندارد.

درهم برهمی ماده، رنگ آمیزی های تیره و خطوط اتفاقی به شکل تار و پود پوست کهنه، فلز کرم خورده و شوره زده، انواع و اقسام حلبی های زنگ زده که با خورد شدن ستون فقراتشان در زیر پتک مهیب <<نگاه تازه ما>> ناله ای بس جانگداز سر میدهند.
همان شاهکارهایی که زمان ویرانشان کرده است. رگه هایی از علوم جدید که ساخت درونی ماده ی بی حرکت و مولکول ها و ذرات را در بر دارد.
زمان با رنگ خود فساد می آفریند، خرابی ها را در نگاه ما چشم نواز میکند.

جواب به این پرسش که چرا انسان هر چیز قدیم را می ستاید و با کمی پرداخت آنرا عرضه می کند مشکل است، شاید بدنبال کمبود اخلاقیات امروزگی باشد.

حفاران سال سه هزار یک پروانه موتور را بیشتر از آثار ما تمجید می کنند...